سفیر شادی در قلب تپنده طب کودکان
عیادت نوروزی و حمایت روانی داریوش فرضیایی از کودکان بیمار در روزهای بحرانی
در ششمین روز از فروردین ماه ۱۴۰۵، همزمان با ایام نوروز و در شرایطی که جامعه با چالشهای ناشی از بحرانهای اخیر مواجه است، بیمارستان مرکز طبی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران میزبان عمو پوررنگ، چهرهای آشنا و محبوب بود که با کولهباری از امید و لبخند به دیدار قهرمانان کوچک مبارزه با بیماری آمد.
به گزارش روابط عمومی بیمارستان مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ در این برنامه که با هدف ارتقای سلامت روان و افزایش تابآوری کودکان بستری در شرایط بحرانی برگزار شد، دکتر روح اله شیرزادی، رئیس بیمارستان مرکز طبی کودکان به همراه اعضای هیئت رئیسه، میزبان داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) بودند. همچنین دکتر رضا شروین بدو، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز در این دیدار حضور یافته و هنرمند محبوب کشورمان را در عیادت از بخشهای مختلف بیمارستان همراهی کردند.
در جریان این بازدید عاطفی، داریوش فرضیایی با حضور در بالین کودکان بیمار، ضمن اهدا هدایای نوروزی و ثبت عکسهای یادگاری با کودکان و خانوادههای آنان، فضایی سرشار از نشاط و آرامش را در بخشهای بستری ایجاد کرد. مسئولان ارشد دانشگاه و بیمارستان نیز در این دیدار بر نقش بیبدیل حمایتهای روانی و حضور چهرههای اثرگذار در بهبود روند درمان کودکان تأکید کردند.
داریوش فرضیایی در حاشیه این عیادت گفت: طبق عهدی که با خود دارم، سعی کردم در این ایام سری به بچههایی بزنم که بهدلیل بیماری، دور از خانه و سفره هفتسین، در بستر بیمارستان هستند.
معتقدم این حرکتی است که هر انسانی میتواند انجام دهد، اما ما که در حوزه کودک فعالیت میکنیم، وظیفه سنگینتری داریم و باید پیشقدم باشیم. حضور ما در اینجا صرفاً یک ملاقات ساده نیست؛ ما آمدهایم تا منبع انرژی و امید برای این فرشتگان کوچک باشیم. بسیار خوشحالم که در طول سالهای فعالیتم، این توفیق همواره رفیق راه من بوده است.
از مردم عزیز و نیکوکارانی که همیشه در کارهای خیر پیشگام بودهاند، دعوت میکنم در این روزهای خاص، این کودکان را فراموش نکنند. بازدید از این بچهها و بودن در کنار خانوادههایشان، از نظر روانی و امیدبخشی تأثیری شگرف دارد که شاید با هیچ دارویی قابل جایگزینی نباشد.
من که سالها تمام دغدغهام خنداندن و شاد کردن بچهها بوده، باید صادقانه بگویم که این روزها به خاطر واژه سنگین “جنگ” که به شدت آن را تقبیح میکنم، اندوهگینم. تمام همّ و غم من شادی کودکان است و به باور من، بزرگترین قربانیان هر جنگی، کودکان بیگناهی هستند که عاشق صلح و آرامشاند. امیدوارم سایه صلح بر کل جهان بگسترد و برای بچههای عزیز کشورم ایران، آرزوی سربلندی، آرامش و تندرستی کامل دارم.»
ارسال نظر