به گزارش روابط عمومی بیمارستان مرکز طبی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ در ادامه نکات مهم حمایت روانی و مراقبت از کودکان در بحران و نقش والدین در کاهش استرس ارائه شده است:

در زمان بحران‌هایی مانند جنگ، والدین نخستین سد دفاعی برای سلامت روان فرزندان هستند. درک تفاوت‌های سنی و شناسایی نشانه‌های استرس، کلید موفقیت در این مسیر است.

۱. درک تفاوت‌های سنی

• کودکان زیر ۷ سال: وقایع را «حس» می‌کنند نه تحلیل. اولویت آن‌ها اطمینان از حضور والدین و کنترل اوضاع توسط بزرگترهاست. آرامش والدین، مستقیم‌ترین منبع امنیت آن‌هاست.
• نوجوانان (۱۲ تا ۱۸ سال): وقایع را با مفاهیم «عدالت، آینده و هویت» پیوند می‌زنند. بحران بیرونی ممکن است در آن‌ها منجر به پوچی یا بی‌اعتمادی عمیق به جهان شود.

۲. شناسایی علائم استرس

والدین باید نسبت به تغییرات زیر هوشیار باشند:

• علائم جسمی: سردرد، دل‌درد، تپش قلب، کابوس و تب.
• علائم رفتاری: پرخاشگری، وابستگی شدید به والدین، انزوا، بی‌خوابی و یا «بی‌حسی و کرختی عاطفی».

۳. اصول طلایی ارتباط و حمایت

• گوش شنوا باشید: قبل از نصیحت یا اصلاح اطلاعات، اجازه دهید کودک ترس‌ها و شنیده‌هایش را روایت کند.
• صداقت متناسب با سن: به سوالات ساده و صادقانه پاسخ دهید و از بمباران اطلاعاتی پرهیز کنید.
• حفظ روال عادی زندگی: بازگرداندن نظم به وعده‌های غذایی، خواب و محدود کردن شدید اخبار، سیستم عصبی کودک را از حالت «بقا» به «تعادل» بازمی‌گرداند.
• ارتباط امن: انجام فعالیت‌های ساده و مشترک (آشپزی، تماشای فیلم یا بازی) و مرور خاطرات شیرین، موثرتر از هر گفتگوی منطقی است.

نکته نهایی: در بحران، تصمیم «بی‌نقص» وجود ندارد؛ تصمیمی درست است که کودک‌محور، مشترک بین والدین و قابل اجرا باشد تا آسیب روانی به حداقل برسد.